บทที่ 2310 ข้าคือราชาขวาน
ตูม!!! ในชั่วพริบตา ฝนเลือดสามสีก็สาดกระหน่ำใส่เขา! อ่าวซือมองลงไปโดยไม่รู้ตัว เห็นเพียงรอยแผลไหม้เกรียมบนแขนตรงที่เลือดเพิ่งไหลผ่าน “เป็นไปได้อย่างไร?” ในฐานะเทพแท้ ร่างกายของเขาย่อมเหนือกว่าคนธรรมดาอย่างไม่ต้องสงสัย ไม่ต้องพูดถึงว่าเวทมนตร์ธรรมดาจะทะลุทะลวงได้หรือไม่ แม้แต่อาวุธศักดิ์สิทธิ์หายากมากมายก็ยังเทียบไม่ได้กับร่างกายของเทพแท้ …
