Category: สุดยอดลูกเขย

เมื่อเห็นสีหน้าเย่อหยิ่งของพระเฒ่า ฮั่นซานเฉียนก็หน้าเย็นชา ดวงตาจ้องมองพระเฒ่าราวกับต้องการฉีกเขาเป็นชิ้นๆ “โอ้ โอ้ โอ้ ดูสายตาของบางคนสิ น่ากลัวจริงๆ! ดูเหมือนอยากจะกลืนกระดูกแก่ๆ ของข้าเข้าไปทั้งชิ้นเลย” …

“เทียนเอ๋อร์?” ฮันซานเฉียนตกใจ ใบหน้าอ่อนโยนของพระน้อยเต็มไปด้วยเลือด “เจ้ามาที่นี่ได้อย่างไร?” “อาจารย์พาข้าลงมาที่นี่ ปีศาจราตรีหลุดออกมาและกำลังสร้างความเสียหาย ค่ายหมื่นพระของเราถูกทำลาย และตอนนี้อาจารย์กำลังต่อสู้กับปีศาจราตรีอยู่ แต่พวกเราสู้มันไม่ได้ และอาจารย์กำลังจะหมดแรง …

วูบ! สิบวินาทีนั้นนานเกินไปสำหรับฮั่นซานเฉียน เขาสามารถบินจากความสูงหมื่นฟุตลงสู่ถ้ำปีศาจได้ภายในเวลาเพียงเสี้ยววินาที หลังจากลงจอดเพียงไม่กี่วินาที ช่องว่างเหนือศีรษะของเขาก็ปิดลงอย่างรวดเร็ว แสงแดดที่ส่องผ่านเพดานถ้ำสาดส่องเป็นแสงสลัวๆ ส่องสว่างฮั่นซานเฉียนในพื้นที่สีแดงฉานอย่างฉับพลัน พื้นที่นั้นกว้างใหญ่ไพศาล มหึมาเท่ากับถ้ำปีศาจรูปหัวใจที่เขาเห็นจากด้านบน กลิ่นเหม็นเน่าอบอวลไปทั่วอากาศ …

หานซานเฉียนดูเหมือนจะไม่รู้เรื่องอะไรเลย มัวแต่ตะลึงกับภาพอันงดงามตรงหน้า จนไม่อาจละสายตาไปได้เป็นเวลานาน พระสงฆ์นับหมื่นรูปมารวมตัวกัน ราวกับพระพุทธเจ้านับหมื่นเสด็จกลับสู่บ้านเกิด เป็นภาพที่หาดูได้ยากยิ่งในชีวิต “ท่านผู้มีพระคุณหาน” พระชรากล่าวเตือนเบาๆ หานซานเฉียนจึงตอบสนองด้วยความตกใจเล็กน้อย “ท่านอาจารย์ …

“ปัง! ปัง! ปัง!” โรงเตี๊ยมเงียบสนิท ปราศจากเสียงหัวเราะและเสียงพูดคุยในตอนกลางวัน พื้นเต็มไปด้วยขวดและชามที่แตกกระจาย ความสนุกสนานของการดื่มและร้องเพลงในตอนกลางวันหายไป เหลือเพียงความหวาดกลัวและความสยดสยองอย่างไม่มีที่สิ้นสุด นอกโรงเตี๊ยม เสียงทุบตีอย่างรุนแรงและไม่หยุดหย่อนดังก้องไปทั่ว …

หลังจากเดินอีกหลายชั่วโมง ในที่สุดหานซานเฉียนและกลุ่มของเขาสามคนก็มาถึงใจกลางภูเขา แม้ว่าเมืองชายแดนจะอยู่ห่างออกไปเพียงสิบกว่าไมล์หากวัดตามเส้นตรง แต่หานซานเฉียนก็ได้สัมผัสถึงความหมายของระยะทางที่รู้สึกเหมือนชั่วนิรันดร์อย่างแท้จริง แม้ว่าภูเขาจะอยู่ใกล้กัน แต่การปีนขึ้นลงด้วยเท้าเปล่าโดยไม่ใช้พลังวิญญาณในการบินนั้นยากลำบากอย่างเหลือเชื่อ   เมื่อหานซานเฉียนเข้ามาในบริเวณที่ปกคลุมไปด้วยเมฆดำ เขารู้สึกถึงความกดดันอย่างท่วมท้น เสียง   สวดมนต์ของพุทธศาสนาดังกระหึ่ม …

ข้างๆ เขามีพระหนุ่มรูปหนึ่ง อายุประมาณสิบขวบ ประพฤติดีเป็นพิเศษ ใบหน้าน่ารักไร้เดียงสา และดวงตาใสซื่อ เมื่อเห็นฮั่นซานเฉียน พระชราก็โค้งคำนับเล็กน้อย “พระอมิตาภะ ทำได้ดีมาก …

“พูดมา!” ฟู่หมังกระวนกระวายใจอย่างมาก แน่นอนว่าเขากังวลเรื่องที่อยู่ของฮั่นซานเฉียนเป็นอย่างมาก “พูดมาเถอะ” นักปราชญ์ผู้รอบรู้กล่าว ศิษย์พยักหน้าแล้วพูดว่า “ที่จริงแล้ว ข้าก็ไม่ค่อยเชื่อเหมือนกัน แต่…แต่ข้าสังเกตเห็นว่าหัวหน้าพันธมิตรดูเหมือนจะรู้จักกับหัวหน้าซอมบี้ เมื่อหัวหน้าพันธมิตรมาถึงบริเวณกำแพงเมือง …

“หัวหน้าพันธมิตร หัวหน้าพันธมิตรออกจากเมืองแล้ว!” “อะไรนะ?” เมื่อได้ยินเช่นนั้น ฟู่หมังและคนอื่นๆ ก็ลุกขึ้นยืนด้วยความตกใจ “หัวหน้าพันธมิตรออกจากเมืองแล้วเหรอ?” ฟู่หมังถามอย่างกังวล “ใช่!” ศิษย์ที่ฟู่หมังและเจียงหูไป๋เสี่ยวเซิงจัดให้สังเกตการณ์สถานการณ์ซอมบี้รอบๆ …

ความจริงดูเหมือนจะเป็นไปตามที่พระพุทธรูปทองคำได้กล่าวไว้ ทุกประการ ทุกอย่างดูสมเหตุสมผล! การทำลายล้างมังกรปีศาจทำให้ปีศาจราตรีถูกกดขี่ จากนั้นมันก็หลุดออกมาและต้องการแก้แค้นฮั่นซานเฉียน แถมยังช่วยเหลือมังกรปีศาจในบางเรื่องอีกด้วย เพื่อใช้คนอื่นเป็นเครื่องมือ เขาจงใจปลอมตัวเป็นพระและยุยงให้เกิดสงคราม ทุกอย่างดูเหมือนจะดำเนินไปตามบทที่วางไว้   รวมถึงคำพูดที่ปีศาจราตรีพูดออกมาหลังจากตายไปแล้ว …