บทที่ 2364 โชคร้ายเหลือเกิน

“เฮ้อ!” หลู่รัวซวนถอนหายใจอย่างหนัก คำพูดของหลู่หวู่เซินตรงประเด็น ไม่เหลือช่องว่างให้โต้แย้ง และยังเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดในสถานการณ์ปัจจุบัน สัตว์ร้ายขนาดมหึมาเช่นนี้ย่อมไม่ยอมให้ใครมายั่วยุ แต่ฮั่นซานเฉียนกลับถูกมันหมายหัว ดังนั้นจึงเป็นไปได้สูงว่าเป็นเพราะออร่าปีศาจที่แผ่ออกมาจากเลือดมังกรของฮั่นซานเฉียน นี่เป็นคำอธิบายที่สมเหตุสมผลเพียงอย่างเดียว   ”งั้นท่านปู่ …

บทที่ 2364 โชคร้ายเหลือเกิน Read More

บทที่ 2363 ฉันกำลังถูกจับตามอง

ทันใดนั้น ฮันซานเฉียนก็รู้สึกเหมือนฝูงอัลปากากำลังวิ่งเหยียบย่ำอยู่ในความคิดของเขา บ้าเอ๊ย! มีคนตั้งมากมาย ทำไมมันถึงจ้องมาที่ฉัน? ฮันซานเฉียนคิดว่าอาจเป็นเพราะเขายืนอยู่ตรงหน้ามันพอดี เขาจึงนำโมหยางและคนอื่นๆ ขยับไปเล็กน้อย แต่สิ่งที่ทำให้ฮันซานเฉียนหงุดหงิดยิ่งกว่าก็คือ ขณะที่เขาขยับ …

บทที่ 2363 ฉันกำลังถูกจับตามอง Read More

บทที่ 2362 ความตะกละอันชั่วร้าย

โมหยางและเต๋าที่สิบสองมองหน้ากันอย่างงงงวย ขณะที่หลิวฟางก็ดูงุนงงไปหมด กองกำลังหลักได้เปรียบไปแล้ว แต่ฮั่นซานเฉียนยังคงนับหนึ่ง สอง สาม หนึ่ง สิบเก้า แปด เจ็ด …

บทที่ 2362 ความตะกละอันชั่วร้าย Read More

บทที่ 2361 อมตะที่ถูกกักขังคืออะไร?

หยางตกตะลึง เขามองลงไปที่พื้นแต่กลับไม่พบอะไรเกิดขึ้น ตรงกันข้าม กองทัพของสำนักเทพแห่งยาและทะเลนิรันดร์กำลังรุกคืบเข้ามาจากด้านหลัง “ซานเฉียน ข้าไม่รู้ว่าพื้นขยับหรือไม่ แต่ข้ารู้ว่าเราต้องขยับ กองทัพข้างหลังเรากำลังโจมตีแล้ว!” โมหยางตะโกนอย่างร้อนรน ทหารหมื่นนายกำลังโจมตี …

บทที่ 2361 อมตะที่ถูกกักขังคืออะไร? Read More

บทที่ 2360 การโจมตีแบบลอบเร้นจากด้านหลัง

อ่าวซือร้องเสียงเย็นชาออกมาด้วยน้ำเสียงที่แสดงความไม่พอใจอย่างมาก “ต้องมีอะไรสักอย่างแน่ ๆ” วินาทีต่อมา อ่าวซือก็ขมวดคิ้ว แม้จะมองไม่เห็นอะไร แต่เขาก็สัมผัสได้ถึงความเคลื่อนไหวแปลก ๆ ตรงกลาง “มีอะไรบางอย่างอยู่ใต้ดิน!” …

บทที่ 2360 การโจมตีแบบลอบเร้นจากด้านหลัง Read More

บทที่ 2359 ปริศนาแห่งการหายตัวไป

“คุน…หุบเขาคุนเซียนหายไปแล้ว…” เมื่อทุกคนมองไปยังเมืองชิงโจวที่รกร้างว่างเปล่า ที่ซึ่งน้ำสีเขียวหายไป เหลือเพียงแต่ดินที่ไหม้เกรียมและซากปรักหักพัง พวกเขาก็ยืนนิ่งตะลึง “นี่…นี่มันเป็นไปได้อย่างไร?” กลุ่มคนมองหน้ากันด้วยความไม่เชื่อ แต่เห็นได้ชัดว่าฟ้าดินจะไม่ให้เวลาพวกเขาได้ประหลาดใจหรือตั้งตัวอีกต่อไป หลังจากแสงสีทองวาบขึ้น ก็เกิดแผ่นดินไหวรุนแรงตามมา …

บทที่ 2359 ปริศนาแห่งการหายตัวไป Read More

บทที่ 2358 การหายไปของหุบเขาแห่งสวรรค์ที่ถูกกักขัง

“เจ้าพูดมากเกินไป” ใบหน้าของลู่รัวซินเย็นชา เธอสะบัดข้อมือเพียงครั้งเดียว ฟาดเข้าที่ใบหน้าของโมหยางอย่างแรง เลือดกระเด็นออกมาอีกคำ นอกจากนี้ การตบกลางอากาศครั้งนี้ยังทรงพลังมาก มีฟันหลายซี่ปะปนกับเลือดด้วย “พอแล้ว” ทันใดนั้น …

บทที่ 2358 การหายไปของหุบเขาแห่งสวรรค์ที่ถูกกักขัง Read More

บทที่ 2357 พี่ชาย สบายดีไหม?

“โมหยาง!” “เต๋าที่สิบสอง!” “หลิวฟาง!” หานซานเฉียนตกตะลึงเมื่อเห็นทั้งสามคนนี้ แม้ว่าเขาจะรู้ว่าพวกเขาปลอดภัย แต่การได้พบกันอีกครั้งที่รอคอยมานานก็ทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นอย่างมาก พวกเขาคือพี่น้องที่เคยร่วมชีวิตและความตายด้วยกัน ไม่ใช่พี่น้องร่วมสายเลือด แต่เป็นพี่น้องที่แข็งแกร่งกว่าพี่น้องร่วมสายเลือด!   กี่วัน …

บทที่ 2357 พี่ชาย สบายดีไหม? Read More

บทที่ 2356 ดาบหมึกสุริยะสิบสอง

บูม! ดุจเปลวไฟที่โหมกระหน่ำท้องฟ้า เวทมนตร์นับไม่ถ้วนระเบิดลงสู่พื้นดิน ราวกับว่ามีคนยกพื้นดินขึ้นแล้วฟาดลงมาอย่างแรง เสียงดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทุกหนแห่ง เพราะพวกเขาไม่ได้คาดคิดถึงการตอบโต้ระลอกที่สองของฮั่นซานเฉียน ไม่เพียงแต่คนธรรมดาเท่านั้นที่ไม่ทันตั้งตัว แม้แต่ลู่หวู่เซินและอ้าวซือเองก็ถูกโจมตีอย่างไม่ทันตั้งตัวเช่นกัน   แม้ว่าทั้งสองจะมีระดับการฝึกฝนและพลังอำนาจสูงมาก แต่ถึงแม้พวกเขาจะไม่ทันตั้งตัว …

บทที่ 2356 ดาบหมึกสุริยะสิบสอง Read More

บทที่ 2355 ทักษะเทพไร้รูปที่แท้จริง

“วิชาเทพไร้รูป!” “กลืนกินสวรรค์และปกคลุมดวงอาทิตย์!” บูม! หานซานเฉียนขยับมือ สร้างกระแสลมหมุนขนาดใหญ่ขึ้นในอากาศทันที กระแสลมหมุนนั้นค่อยๆ ไหลออกไป และเวทมนตร์ทุกชนิดก็พุ่งเข้าไปในกระแสลมหมุนทีละอย่าง “อะไร…นั่นอะไรกัน? เด็กนั่น…เด็กนั่นกำลังทำอะไร?” …

บทที่ 2355 ทักษะเทพไร้รูปที่แท้จริง Read More