บทที่ 1749 ดาวหลักเพลิงสีแดงฉาน
“อ๊า!!!” เสียงกรีดร้องอันน่าเวทนาและสิ้นหวังดังแทรกผ่านท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว โมเส้าถูกโอบล้อมด้วยเปลวไฟสีทองอันดุร้ายและน่าเกรงขาม แต่ในขณะเดียวกันก็แฝงไว้ซึ่งความเมตตากรุณาอันยิ่งใหญ่ต่อโลก ราวกับปีศาจดำที่ถูกกดขี่ ได้รับผลกรรมและถูกส่งมาเกิดใหม่ ในที่สุด เนื้อหนัง เส้นเอ็น และไขกระดูกของโมเส้าก็ถูกทำลายไปจนหมด …
