by 
กรุบกรอบ…
มันเป็นเสียงเหมือนการเคี้ยว ราวกับว่ามีสิ่งมีชีวิตที่น่ากลัวกำลังกลืนกินอะไรบางอย่าง!
เขารู้สึกเหมือนได้ยินเสียงเทพเจ้าร่ำไห้ ความเศร้าโศกและความขุ่นเคืองของพวกเขาราวกับคำสาปแช่งที่ปกคลุมสวรรค์และโลก คำสาปแช่งที่ปกคลุมสรรพสิ่ง!
เขายังได้ยินเสียงสวดมนต์!
ในตอนแรก มันยิ่งใหญ่และสงบสุข ราวกับว่าพลังอันยิ่งใหญ่ของพุทธศาสนาและลัทธิเต๋า กำลังช่วยสรรพชีวิต บทสวดอันกว้างใหญ่ไพศาลแผ่กระจายไปทั่วแปดทิศและหกภพภูมิพร้อมกับเสียงสวดมนต์!
แต่ในพริบตา เสียงสวดมนต์เหล่านั้นก็กลายเป็นเสียงคร่ำครวญและเสียงโหยหวนของวิญญาณชั่วร้ายอันไร้ขอบเขต ราวกับว่านี่ไม่ใช่บทสวดเพื่อความรอด แต่เป็นบทเพลงกดขี่วิญญาณที่วิญญาณชั่วร้ายอันไร้ขอบเขตสรรเสริญ!
เทพเจ้ากำลังร่ำไห้ พระพุทธเจ้ากำลังจมดิ่ง ปีศาจกำลังคร่ำครวญ!
สวรรค์และโลกและสรรพสิ่งกำลังเหี่ยวเฉา ทุกสิ่งทุกอย่างดับสูญ และพวกมันก็ตกอยู่ในความพินาศครั้งใหญ่!
เย่หวู่ฉือได้ยินเสียงคำรามของสัตว์ร้ายและบทเพลงของวิญญาณดังก้องกังวานไม่รู้จบจากทุกทิศทุกทาง เสียงดังจนแสบแก้วหู รบกวนจิตใจ ทำให้เขารู้สึกไม่สบายอย่างยิ่ง ราวกับจะระเบิดออกมาได้ทุกเมื่อ!
“อ๊า!!”
ด้วยเสียงคำรามต่ำๆ อย่างเจ็บปวด เย่หวู่ฉือดูเหมือนจะถึงขีดจำกัดแล้ว จิตใจของเขาระเบิดอย่างสมบูรณ์!
ตูม!
พายุราวกับดวงดาวแตกสลายพัดกระหน่ำไปทั่วประสาทของเย่หวู่ฉือ กลืนกินเขาไปทั้งหมด เขากลายเป็นคนมึนงง สูญเสียความรู้สึกทั้งหมด เหมือนคนตายที่ลอยอยู่ในจักรวาลอันหนาวเย็น ไม่รู้จุดหมายปลายทาง เขาไม่รู้ว่า
เวลาผ่านไปนานแค่ไหน แต่ความรู้สึกสับสนและตื่นรู้พลันแล่นเข้ามา และทันใดนั้นจิตใจและความชัดเจนของเขาก็กลับคืนมา!
เสียงดังฟู่ เย่หวู่ฉือลืมตาขึ้น!
ตุ๊บ!
เมื่อลืมตาขึ้น เขาก็เซเกือบจะล้ม หลังจากทรงตัวได้ เขาก็รู้ตัวว่าตัวเองอยู่ในสถานที่แปลกประหลาด!
“ที่นี่…ที่นี่”
เย่หวู่ฉือรู้สึกว่าเขากำลังยืนอยู่ในสถานที่ที่ไม่สามารถระบุทิศทางได้ เบื้องหน้าเขามีแต่ความว่างเปล่า ท้องฟ้ามืดมิด และความเงียบสงัดปกคลุมไปทั่วทุกหนแห่ง—ไม่มีอะไรเลย!
เขาหันไปมองข้างหลังโดยสัญชาตญาณ และสิ่งที่เขาเห็นทำให้เกิดเสียงคำรามไม่รู้จบในใจ!
เพราะข้างหลังเขาไม่มีอะไรนอกจากความมืดมิดอันไร้ที่สิ้นสุด!
ความรู้สึกนี้แปลกประหลาดอย่างยิ่ง!
ราวกับว่าคนคนหนึ่งกำลังยืนอยู่ ณ จุดเชื่อมต่อระหว่างกลางวันและกลางคืน ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว แสงสว่างก็ส่องลงมา ถอยหลังหนึ่งก้าว ความมืดก็กลืนกินพวกเขา!
ในขณะเดียวกัน เย่หวู่ฉือก็รู้สึกถึงความกลัวและความน่าขนลุกอย่างรุนแรงแล่นผ่านหัวใจ!
ทันใดนั้น
สีหน้าของเย่หวู่ฉือก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย!
แสงสีขาวบริสุทธิ์ที่เปล่งออกมาจากลูกปัดหยกขาวที่ลอยอยู่เหนือศีรษะของเขาเริ่มสั่นไหว ราวกับกำลังรับรู้ถึงวิกฤต!
“ลูกปัดหยกขาวคือพลังที่ขงจื๊อทิ้งไว้ และตอนนี้มันกลับรับรู้ถึงภัยคุกคาม! ที่นี่คือที่ไหนกันแน่? ฉันมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร?”
เย่หวู่ฉือมองไปรอบๆ เห็นแต่ความว่างเปล่าและความเงียบสงัดราวกับความตาย ไม่สามารถเข้าใจอะไรได้เลย ปราศจากสัญญาณของสิ่งมีชีวิตใดๆ!
“ช่างมันเถอะ! ฉันมาถึงที่นี่แล้ว! ฉันต้องหาคำตอบให้ได้!”
เย่หวู่ฉือกัดฟันก้าวไปข้างหน้า
ทุกย่างก้าว เย่หวู่ฉือรู้สึกว่าจิตวิญญาณของเขาสั่นสะเทือน ราวกับกำลังเหยียบอยู่บนหลังสัตว์ร้ายหรือปลายมีด ความกลัวอย่างใหญ่หลวงปะทุขึ้นในใจจนขนลุก!
ความรู้สึกนี้ทำให้เย่หวู่ฉือกลัวจนแทบก้าวต่อไปไม่ได้!
ในขณะเดียวกัน ฉากที่น่าอัศจรรย์และแปลกประหลาดก็ปรากฏขึ้น!
ทุกย่างก้าวที่เย่หวู่ฉือก้าวไป พื้นดินสีเทาซีดก็เปลี่ยนเป็นสีดำสนิทอย่างเห็นได้ชัด ราวกับกำลังแปรสภาพเป็นดินดำอันแห้งแล้งของนรก เต็มไปด้วยออร่าแห่งการทำลายล้าง คุกคามที่จะกลืนกินทุกสิ่ง!
พายุสีดำสนิทหลายลูกปรากฏขึ้นอย่างฉับพลัน พัดกระหน่ำด้วยความสิ้นหวังที่จะคร่าชีวิต!
ไม่ก้าวไปข้างหน้าก็หมายถึงความตาย!
แสงสีขาวบริสุทธิ์ที่ห้อยลงมาจากลูกปัดหยกขาวเหนือศีรษะของเย่หวู่ฉือเริ่มพลุ่งพล่านอย่างรุนแรง ราวกับปกป้องเขาจากพายุดำที่กำลังโหมกระหน่ำ!
ในดินแดนที่ไม่คุ้นเคยแห่งนี้ แม้แต่ลูกปัดหยกขาวที่ถูกทิ้งไว้ก็ยังถูกคุกคาม แสดงให้เห็นถึงความน่าสะพรึงกลัวที่คาดไม่ถึงของสถานที่แห่งนี้อย่างไม่ต้องสงสัย! เย่
หวู่ฉือก้าวไปข้างหน้าอย่างช้าๆ โดยไม่ลังเล!
ไม่ว่าเขาจะไปที่ใด ขณะที่เย่หวู่ฉือก้าวไปข้างหน้า พื้นดินสีเทาก็เปลี่ยนเป็นสีดำสนิท ความมืดกัดเซาะ พายุดำพัดกระหน่ำ และความรกร้างว่างเปล่าที่อยู่ไกลออกไปก็พร่ามัว บดบังทุกสิ่ง!
แสงสีขาวบริสุทธิ์พวยพุ่งและพุ่งพล่าน ปลดปล่อยพลังป้องกันขั้นสูงสุด ปกป้องความก้าวหน้าของเย่หวู่ฉือ!
ด้วยวิธีนี้ เขาไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าใด หรือเดินไปกี่ก้าวแล้ว ราวกับว่าที่นี่ไม่มีแนวคิดเรื่องเวลาหรืออวกาศ จุดจบของการเกิดใหม่ ทุกสิ่งหยุดนิ่ง ไม่ถูกแตะต้องโดยกาลเวลา!
ความรู้สึกเย็นยะเยือก ความตาย ความเสื่อมโทรม และความเน่าเปื่อยได้ก่อตัวขึ้นในใจของเย่หวู่ฉือ เกือบจะทำให้เขาเสียสติ!
เขาอดทนอย่างสุดกำลัง ต่อสู้กับสภาวะจิตใจที่น่ากลัวนี้อย่างบ้าคลั่ง ไม่ยอมแพ้!
เขาก้าวเดินไปข้างหน้าทีละก้าว โดยไม่สนใจว่าจะมีจุดสิ้นสุดหรือไม่!
จนกระทั่งถึงจุดหนึ่ง จิตใจและร่างกายของเย่หวู่ฉือก็สั่นสะเทือนอย่างกะทันหัน และเท้าขวาของเขาก็เหยียบลงบนพื้นอย่างแผ่วเบา!
สุดสายตาของเขา สิ่งที่ดูเหมือนจะเป็นดินแดนรกร้างพร่ามัว ในที่สุดก็ปรากฏขึ้น แต่กลับเป็นถนนที่ทอดยาวไปจนสุดสายตา!
หมอกสีดำหมุนวนไปตามถนนสายนี้ ปรากฏขึ้นและหายไป ทำให้แทบมองไม่เห็นรูปร่างที่แท้จริง
“ดินแดนที่ไม่รู้จัก… ถนนปรากฏขึ้นที่ปลายสุดของดินแดนรกร้าง!”
ดวงตาของเย่หวู่ฉือพร่ามัว เขาเกือบจะเสียสติในขณะนี้ เขาเดินมานานเกินไป แต่ในที่สุดเขาก็พบถนน ซึ่งทำให้เขายิ้มอย่างขมขื่นอย่างบอกไม่ถูก! เขา
ค่อยๆ ถอนหายใจและเดินไปยังถนนสายนั้น เพียงก้าวเดียว ลูกปัดหยกขาวที่ลอยอยู่เหนือศีรษะของเขาก็ส่องประกายแสงสีขาวบริสุทธิ์ราวกับกำลังเดือดพล่าน!
ภาพตรงหน้าเย่หวู่ฉือเปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน ราวกับว่าเขาก้าวข้ามจากโลกหนึ่งไปสู่อีกโลกหนึ่ง!
ก้าวนี้รู้สึกเหมือนเป็นระยะทางที่ไกลเกินเอื้อม ราวกับว่าลูกปัดหยกขาวได้เทเลพอร์ตเย่หวู่ฉือมาที่นี่โดยตรง!
ในขณะนี้ เส้นทางปรากฏอยู่ตรงหน้าเย่หวู่ฉือแล้ว!
หมอกดำพวยพุ่งและปั่นป่วนเป็นชั้นๆ แผ่รัศมีแห่งความสิ้นหวัง ราวกับกำลังรอคอยการมาถึงของสิ่งมีชีวิตทั้งหมดเพื่อกลืนกินพวกมัน!
ณ จุดนี้ เย่หวู่ฉือไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเดินหน้าต่อไป ในที่สุดเขาก็ก้าวเข้าไปในเส้นทางนั้น
อย่างไรก็ตาม ทันทีที่เย่หวู่ฉือก้าวเข้าไปในหมอกดำและก้าวไปข้างหน้า เงาดำขนาดมหึมาสองเงาก็ปรากฏขึ้นที่ด้านข้างทางเข้าสู่เส้นทาง
! เมื่อเย่หวู่ฉือเงยหน้าขึ้นและเห็นเงาดำขนาดใหญ่สมมาตรสองเงานั้น สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างมาก จิตใจของเขาสับสนวุ่นวาย ความหนาวเย็นแล่นไปทั่วร่างกาย เขาเซถอยหลังไปสามก้าว ถึงกับทรุดลงกับพื้น!
“นี่…นี่มัน…”
เขาเห็นหัวจำนวนนับไม่ถ้วน แทบจะไม่มีที่สิ้นสุด กองทับถมกัน…หัว!
เงาดำขนาดมหึมาสองเงานั้น แท้จริงแล้วคือ…กองกะโหลกที่น่าสะพรึงกลัวสองกอง! ช่าง
เป็นภาพที่น่าสยดสยอง!
หัวจำนวนนับไม่ถ้วนกองทับถมกันอย่างหนาแน่น ก่อตัวเป็นยอดเขาสูงตระหง่านสองยอดที่สูงเสียดฟ้า!
ความตาย ความกลัว ความเก่าแก่ ความสิ้นหวัง!
เย่หวู่ฉือคุกเข่าลงกับพื้น จ้องมองกองกะโหลกสองกองตรงหน้าอย่างเหม่อลอย ราวกับว่ามีสายฟ้าพันเส้นระเบิดอยู่ในใจ ทำให้เขาหนาวสั่นไปถึงกระดูกและตัวสั่นด้วยความกลัว!
หัวแต่ละหัวมีรูปร่างแตกต่างกัน ราวกับว่าสิ่งมีชีวิตนับไม่ถ้วน รวมทั้งเทพ ปีศาจ สัตว์ประหลาด ผี สัตว์ร้าย และมนุษย์ ถูกตัดหัวและกองรวมกันไว้ที่นี่ ก่อให้เกิดภาพที่น่าสยดสยองนี้!