บทที่ 1682 การก่อสร้างอมตะจิงกวน

เทพเจ้าแห่งสงคราม
เทพเจ้าแห่งสงคราม

ใบหน้าทุกใบหยุดนิ่งราวกับถูกแช่แข็ง บิดเบี้ยวด้วยความโกรธแค้น ความไม่เต็มใจ และความหวาดกลัว—เป็นสีหน้าเดียวกับที่เย่หวู่ฉือเคยเห็นบนใบหน้าของศพเหล่านั้นก่อนตายท่ามกลางท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวแตกสลาย! ดวงตาเบิกกว้าง

ในความตาย ถูกสาปให้มีชีวิตนิรันดร์!

เย่หวู่ฉือพยายามระงับความรู้สึกเสียวซ่าที่หนังศีรษะและความสั่นสะท้านในหัวใจ ค่อยๆ ลุกขึ้นยืน พยายามสงบความกลัว แต่ขาของเขายังคงสั่นอย่างควบคุมไม่ได้ ร่างกายสั่นไปทั้งตัว!

    ในขณะนั้น ลูกปัดหยกขาวเหนือศีรษะของเขาเปล่งแสงช้าๆ แสงสีขาวบริสุทธิ์โอบล้อมเย่หวู่ฉือ ราวกับกำลังปกป้องเขา!

    เย่หวู่ฉือก้าวไปข้างหน้า เข้าไปในกองศพสองกอง ในชั่วพริบตาต่อมา เขาได้ยินเสียงคร่ำครวญและเสียงคำรามไม่รู้จบ!

    เสียงเหล่านั้นดังมาจากกองศพสองกองเบื้องหน้าเขา!

    แม้ว่าพวกเขาจะตายไปนานแล้ว ไม่ทราบระยะเวลาแน่ชัด ถูกฝังอยู่ในยุคสมัยอันไร้ขอบเขต แต่ความแค้นของพวกเขายังคงอยู่ แปรเปลี่ยนเป็นพลังชั่วร้ายอันไม่มีที่สิ้นสุดที่กลืนกินพื้นที่ ราวกับสาปแช่งสิ่งมีชีวิตทั้งหมดในโลก สาปแช่งสวรรค์และโลกให้พินาศ!

    ออร่าแห่งความเป็นอมตะที่เหี่ยวเฉาแต่ยังคงริบหรี่ ผสมผสานกับความแค้นอันไร้ขอบเขต แผ่กระจายไปทั่วสวรรค์และโลก พุ่งออกมาจากกะโหลกห้าชั้นของจิงกวนจู กวาดไปทั่วหกทิศและแปดดินแดนรกร้างด้วยออร่าแห่งราชาที่ไม่มีใครเอาชนะได้ มุ่งตรงไปยังเย่หวู่ฉือ!

    ในชั่วพริบตา ดวงตาของเย่หวู่ฉือก็แข็งค้าง ราวกับว่าเขารู้ความจริงบางอย่าง เผยให้เห็นสีหน้าไม่เชื่อและหวาดกลัวอย่างที่สุด!

    “หรือ… หรือว่ากะโหลกในชั้นที่หนึ่งถึงห้าทั้งหมด… คือราชาอมตะในชาติก่อน?”

    เย่หวู่ฉือพูดด้วยความยากลำบาก เสียงสั่นเครือ!

    ทันใดนั้น สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปอีกครั้ง สายตาค่อยๆ เลื่อนขึ้นจากชั้นที่ห้าซึ่งเป็นชั้นล่างสุดของจิงกวนจู เห็นกะโหลกจำนวนมากซ้อนกันอยู่ ราวกับความคิดของเขาหยุดนิ่ง! เห็น

    ได้ชัดว่า ในจิงกวนจู ยิ่งชั้นต่ำ สถานะและพลังในชาติก่อนก็ยิ่งอ่อนแอลง!

    “ถ้าเป็นเช่นนั้นจริง แม้แต่เซียนราชาเองก็อยู่แค่ล่างสุด แล้วพวกที่มีตำแหน่งสูงกว่าในชาติก่อนนั้น พวกเขาเป็นสิ่งมีชีวิตที่น่าสะพรึงกลัวขนาดไหนกัน?”

    “ถึงอย่างนั้น สิ่งมีชีวิตที่น่าสะพรึงกลัวเหล่านี้ เหนือกว่าเซียนราชาเสียอีก ยังถูกตัดหัวและกองไว้ที่นี่ พวกที่ตัดหัวพวกนี้เป็นใครกัน?”

    เย่หวู่ฉือพึมพำกับตัวเองอย่างเหม่อลอย ทันใดนั้น เขาก็นึกถึงข้อความที่สิ่งมีชีวิตพิการครึ่งตัวตะโกนออกมา!

    “เหล่าเทพสูงสุดต่อสู้ฝ่าฟันลงไปสู่เบื้องลึก…แต่ก็ไม่เคยพบเห็นพวกเขาอีกเลย!”

    เมื่อคิดเช่นนั้น ฟันของเย่หวู่ฉีก็กระทบกันดังแกร็กๆ ขณะที่เขามองจ้องไปยังกองหัวสองกองตรงหน้าอย่างตั้งใจ!

    “หรือว่า… หรือว่าหัวบนกองสองกองนี้คือ…”

    เย่หวู่ฉีไม่กล้าคิดต่อ มิเช่นนั้นเขาจะมีความกล้าเดินไปตามทางที่อยู่เลยกองหัวสองกองนี้ไปได้อย่างไร?

    เพราะเย่หวู่ฉีรู้แล้วว่ากองหัวสองกองนี้ถูกกองขึ้นอย่างจงใจโดยสิ่งมีชีวิต จุดประสงค์ของมันชัดเจนในตัวเอง!

    กล่าวอีกนัยหนึ่ง ถ้าทางเข้าสู่เส้นทางนี้ช่างน่ากลัวเช่นนี้ แล้วความกลัวอันใหญ่หลวงจะเป็นอย่างไรเมื่อก้าวเข้าไปข้างในจริงๆ?

    อะไรอยู่เบื้องหลังเส้นทางนี้?

    ความคิดและการคาดเดามากมายระเบิดขึ้นในใจของเย่หวู่ฉี แทบจะระเบิดหัวของเขา!

    ทุกสิ่งตรงหน้าเขานั้นน่ากลัวและเหลือเชื่อเกินไป!

    เย่หวู่ฉีถึงกับรู้สึกคลุมเครือว่าเขาอาจจะค้นพบความลับที่คาดไม่ถึงบางอย่าง!

    ฉากที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ ภาพอนาคตที่แวบเข้ามา ไม่อาจเกิดขึ้นได้ด้วยยาเม็ดลับสวรรค์จากตระกูลลับสวรรค์ธรรมดาๆ!

    “หรือว่า…คง?”

    เย่หวู่ฉือค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมองลูกปัดหยกขาวที่ลอยอยู่เหนือศีรษะ ในขณะนี้ แสงที่เปล่งออกมาจากลูกปัดหยกขาวนั้นเข้มข้นขึ้น ไม่เหมือนแสงจันทร์ที่ใส เย็น และศักดิ์สิทธิ์อีกต่อไป แต่เหมือนดวงอาทิตย์อันยิ่งใหญ่บนท้องฟ้า สง่างามและทรงอำนาจ ส่องสว่างไปทุกทิศทุกทาง!

    ในความเข้าใจของเย่หวู่ฉือ มีเพียงคงและท่านผู้อาวุโสชูเท่านั้นที่มีความสามารถที่จะทำให้เขาทะลุผ่านกำแพงแห่งกาลเวลา ย้อนอดีต และปรากฏตัวในสถานที่เช่นนี้ได้!

    ลูกปัดหยกขาวนั้นคงทิ้งไว้ให้เขา!

    ถ้าเป็นอย่างที่เขาคาดไว้จริง ๆ แล้วจุดประสงค์ของคงคืออะไร?

    ทำไมเขาถึงทำแบบนี้?

    ดวงตาที่สดใสของเย่หวู่ฉือยังคงเต็มไปด้วยความตกใจอย่างลึกซึ้ง จิตใจของเขาไม่สามารถสงบลงได้ในระยะเวลานาน การปรากฏตัวของอาคารจิงกวนสองหลังตรงหน้าเขาคอยโจมตีจิตวิญญาณของเขาอย่างต่อเนื่อง ความแค้นและพลังชั่วร้ายที่ไร้ขอบเขตกลืนกินจักรวาลทั้งหมด ทั้งอดีตและปัจจุบัน!

    เย่หวู่ฉือยังรู้สึกว่าหมอกดำที่น่าขนลุกซึ่งแผ่ซ่านไปทั่วทั้งสิบทิศอาจเป็นการหลอมรวมของพลังชั่วร้ายและความแค้นที่แผ่ออกมาจากหัวที่อัดแน่นอยู่ในอาคารจิงกวน!

    เย่หวู่ฉือพยายามอย่างยิ่งที่จะสงบสติอารมณ์ เขาหายใจเข้าลึก ๆ แสงสีขาวบริสุทธิ์โอบล้อมและปกป้องเขา ราวกับสร้างพื้นที่ปลอดภัยให้เขา แยกเขาออกจากความน่าขนลุกและน่ากลัว ทำให้เขาต้านทานเวทมนตร์ทั้งปวงได้ เสียงดังกึกก้อง!

    ทันใดนั้น เย่หวู่ฉือได้ยินเสียงฟ้าร้องดังแผ่วเบามาจากที่ไกลๆ ไม่ใช่จากด้านหลังเขา แต่มาจากถนนด้านหลังอาคารจิงกวน!

    เสียงฟ้าร้องนั้นเต็มไปด้วยความเงียบสงัด ความหนาวเย็นยะเยือก และความมืดมิด เพียงแค่ได้ยินเสียงก็เหมือนมีสัตว์ร้ายนับพันตัวกัดกินหัวใจของเขา ทำให้เย่หวู่ฉือรู้สึกหนาวสั่นไปทั่วทั้งตัว วิงเวียนศีรษะ และคลื่นไส้!

    ทันทีที่ได้ยินเสียงนั้น สัญชาตญาณที่จะหันหลังหนีก็ผุดขึ้นมาในใจเย่หวู่ฉือ เขารู้สึกถึงวิกฤตที่อธิบายไม่ได้ค่อยๆ ทวีความรุนแรงขึ้นภายในตัวเขา!

    เส้นทางที่ซ่อนอยู่ในหมอกดำอันน่าขนลุกนั้นน่ากลัว!

    รู้สึกราวกับว่าการก้าวเข้าไปในนั้นจะนำมาซึ่งหายนะและความสยดสยองที่ไม่อาจบรรยายได้ ความตายที่ไร้ที่ฝัง และการลงโทษชั่วนิรันดร์!

    แต่เย่หวู่ฉือรู้ว่าเขาหนีไม่พ้น!

    เหตุผลที่เขากินยาเม็ดลึกลับสวรรค์ก็เพื่อที่จะได้เห็นอนาคตของคง เพื่อรู้ที่อยู่ของคง เพื่อที่เขาจะได้ตามเบาะแสนี้และพาคงกลับมา!

    อย่างไรก็ตาม สถานการณ์กลับพลิกผันไปในทางที่เลวร้ายอย่างไม่คาดคิดสำหรับเย่หวู่ฉือ เขาเห็นอนาคตที่นองเลือดและโหดร้าย การทำลายล้างของโลกนับไม่ถ้วนหลังภัยพิบัติแห่งความมืด ได้ยินเสียงที่น่าขนลุก และตอนนี้เขาก็มาถึงดินแดนที่ไม่คุ้นเคยอันน่าสะพรึงกลัว เห็นเพียงเส้นทาง! แต่เขา

    กลับไม่เห็นร่างของคง หรือร่องรอยใดๆ เลย!

    เย่หวู่ฉือจะยอมแพ้ได้อย่างไร?

    “คง…”

    เย่หวู่ฉือพึมพำชื่อของคง แสงแห่งความดื้อรั้นและแน่วแน่ค่อยๆ ปรากฏขึ้นในดวงตาที่สดใสของเขา ตามมาด้วยประกายตาที่เฉียบคม เขาเงยหน้าขึ้นทันที จ้องมองไปยังเส้นทางที่ปกคลุมไปด้วยหมอกสีดำครึ่งหนึ่งและปรากฏให้เห็นครึ่งหนึ่ง!

    “ข้าบอกแล้วว่าจะตามหาเจ้า และไม่มีอะไรหยุดข้าได้!”

    เพียงก้าวเดียว ลูกปัดหยกขาวเหนือศีรษะของเขาก็เปล่งแสงสีขาวบริสุทธิ์ ติดตามร่างของเย่หวู่ฉือ ปกป้องเขาจากบรรยากาศที่น่าหวาดหวั่นและน่าขนลุก คุ้มครองเขาตลอดการเดินทาง

    ร่างของเขาวาบขึ้น และเย่หวู่ฉือก็วิ่งไปข้างหน้าสุดกำลัง อาคารจิงกวนสูงตระหง่านทั้งสองข้างค่อยๆ หายไปต่อหน้าต่อตาเขา ทิ้งไว้เบื้องหลัง

    แต่เมื่อเย่หวู่ฉือหันไปมองกองหัวโดยไม่รู้ตัว เขาก็ได้เห็นภาพที่น่าสะพรึงกลัวและแปลกประหลาดทันที!

    หัวบนกองนั้นซึ่งหันหน้าไปข้างหลังเขาอย่างชัดเจน กลับพลิกคว่ำและจ้องมองตรงมาที่เขา!

    ทำให้เย่หวู่ฉือตัวสั่นราวกับเห็นผีในเวลากลางวันแสกๆ!

    ที่น่ากลัวยิ่งกว่านั้นคือ ใบหน้าบิดเบี้ยวแต่ละใบดูเหมือนจะมีรอยยิ้มชั่วร้าย รอยยิ้มที่เจือด้วยเลือด สะท้อนภาพของเย่หวู่ฉือ!

    บึ้ม!

    คลื่นที่มองไม่เห็นแต่สุดน่ากลัวพุ่งออกมา พัดพาหมอกสีดำมาด้วย ราวกับพยายามจะกลืนกินเย่หวู่ฉือ ดึงเขาเข้าไปในกองหัว และดึงหัวของเขาไปเป็นส่วนหนึ่งของพวกมัน!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *