บทที่ 30 เย่เป่ยเฉิน เจ้าคนสารเลว
เย่ไป๋เฉินเดินไปที่หน้าต่างและมองลงไปที่เซี่ยรั่วเซว่ หญิงสาวนอนอยู่ตรงนั้น รูปร่าง ผิวพรรณ และรูปลักษณ์ของเธอสมบูรณ์แบบ “เย่เป้ยเฉิน อย่าเพิ่งไปได้ไหม?” เซียรั่วเซว่พูดคุยในขณะหลับ เย่เป้ยเฉินแตะจมูกของเขาและพูดว่า “ฉันจะต้องมีหนี้รักอีกแล้วเหรอ?” …
