บทที่ 2047 หญิงสาวในคุกใต้ดิน
หานซานเฉียนขมวดคิ้วเล็กน้อย ทันใดนั้น อาจารย์จางก็หยุดลงเช่นกัน แต่ดวงตาของเขาแดงก่ำ “ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!” ทันใดนั้นเขาก็ระเบิดเสียงหัวเราะอันดุร้ายออกมา เป็นเสียงหัวเราะที่บ้าคลั่งอย่างยิ่ง การกลับคืนสู่ยมโลกเปรียบเสมือนการกระทำอันศักดิ์สิทธิ์ กว้างใหญ่ไพศาลดุจท้องทะเล และทรงพลังดุจกระแสน้ำ …
