บทที่ 1389 ความอบอุ่นและความสัมพันธ์อันดีระหว่างมนุษย์
เว่ยจื่อเฟิง ราชาเปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์ ยืนอยู่บนศาลาไม้เหนือสระบัว แสงจันทร์สว่างไสวสะท้อนลงบนผืนน้ำ ทำให้สระน้ำทั้งสระดูใสสะอาดเป็นพิเศษ เว่ยจื่อเฟิงหวนนึกถึงช่วงเวลาที่นางและมู่ชิงหยุนดื่มไวน์ด้วยกันใต้แสงจันทร์ แล้วถอนหายใจในใจ “ข้าไม่เคยคิดเลยว่าทุกอย่างจะเปลี่ยนไปมากขนาดนี้หลังจากที่เราแยกทางกัน ตอนนี้พี่มู่เป็นเพียงโครงกระดูกในสุสาน แต่พระราชวังหลิวหยานและพระจันทร์ดวงนี้ยังคงไม่เปลี่ยนแปลง” …
