บทที่ 1686 หญิงผมแดง
หลังจากหมุนคว้างอย่างเวียนหัว เมื่อเย่หวู่ฉือได้สติ เขาก็พบว่าตัวเองกลับมาอยู่บนเส้นทางแห่งการไม่หวนกลับ เส้นทางคดเคี้ยวทอดยาวไปจนสุดลูกหูลูกตาปกคลุมไปด้วยหมอกดำ เย่หวู่ ฉือค่อยๆ หันกลับไปมอง เห็นสุสานสีเทาขนาดใหญ่มากมายอยู่ด้านหลัง และสุสานสีทองที่รายล้อมไปด้วยสุสานอื่นๆ ราวกับดวงดาวรอบดวงจันทร์ ความรู้สึกเหล่านั้นทำให้เขาเต็มไปด้วยความโศกเศร้าอย่างสุดซึ้ง …
