บทที่ 2133 ถูกและผิด

มรดกการแพทย์นักบุญ เย่ ห่าวซวน
มรดกการแพทย์นักบุญ เย่ ห่าวซวน

“ฉันไม่รู้ แต่คุณรู้ใช่ไหม?” อเล็กจ้องมองเฟลิกซ์แล้วพูดว่า “เฟลิกซ์ ถ้าฉันเป็นคุณ ด้วยความสามารถทั้งหมดและรูปลักษณ์ที่หล่อเหลาเช่นนี้ ฉันจะอยู่ให้ห่างจากปัญหาตอนนี้” “

เพราะฉันไม่เชื่อว่าไอ้แก่สมิธจะมีโอกาสกลับมาได้ และฉันไม่เชื่อว่าเขาจะสร้างอาณาจักรได้ ดังนั้นถ้าฉันเป็นคุณ ฉันจะหาสถานที่สวยๆ ที่มีภูเขาสีเขียวและน้ำใสสะอาด สร้างฐานะให้ร่ำรวย แล้วใช้ชีวิตที่เหลืออยู่กับสาวๆ ผมบลอนด์ขายาวมากมาย” อเล็กยิ้มและพูดว่า “เห็นไหม? นั่นแหละชีวิต มันมีความสุขกว่าการที่คุณตายอย่างโง่เขลาเพราะเขาเยอะ”

  “อเล็ก ฉันต้องยอมรับจริงๆ ว่าคุณฉลาดขึ้นกว่าแต่ก่อนมาก” เฟลิกซ์ส่ายหัวและพูดว่า “สิ่งที่คุณพูดนั้นสมเหตุสมผลมาก เอาล่ะ ตอนนี้คุณไปได้แล้ว สมิธหนีไปทางอุโมงค์หลบหนี นอกอุโมงค์นี้มีป่าฝน และเขามีทีมคุ้มกันอยู่ด้วย” “

  เขาไม่คิดจะย้ายไปที่อื่นเหรอ? เขาละทิ้ง Area 51 ทั้งหมดไปแล้วเหรอ?” อเล็กถามด้วยความประหลาดใจ

  “แผนเดิมของเขาคือจะย้ายไป แต่โชคร้ายที่ระบบ Area 51 ของเราถูกพวกจีนตัวร้ายยึดครองไปแล้ว เขาเปิดประตูมิติไม่ได้ เขาเลยต้องยอมแพ้” เฟลิกซ์กล่าว “คุณพูดถูก สมิธไม่มีโอกาสกลับมาแล้ว”

  “ฮ่าๆ ขอบคุณมาก เฟลิกซ์ เรายังเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน” อเล็กหัวเราะ ร่างของเขากลับคืนสู่ขนาดมนุษย์ปกติทีละน้อย เขาเดินไปทางประตูทางออกพลางพูดว่า “ฉันจะจำเรื่องนี้ไว้”

  “อย่าเพิ่งรีบไป อเล็ก” เฟลิกซ์เรียก

  “อะไรนะ?” อเล็กหันกลับมา อยากจะถามว่ามีอะไรอีกบ้างที่เขายังไม่ได้อธิบาย

  แต่ในขณะนั้นเอง ร่างหนึ่งก็แวบผ่านสายตาเขา และเฟลิกซ์ก็ปรากฏตัวตรงหน้าเขาอย่างรวดเร็ว ถือเข็มฉีดยาโลหะผสมไทเทเนียม

  เข็มฉีดยานั้นบรรจุยาสีเขียวอยู่ ของเหลวสีเขียวถูกฉีดเข้าไปในร่างกายของอเล็กซ์แทบจะในทันที

  “แก…” อเล็กซ์พยายามขัดขืนโดยสัญชาตญาณ แต่เขารู้สึกว่าพลังภายในร่างกายถูกล็อกไว้ในทันทีนั้น และบางสิ่งบางอย่างในตัวเขากำลังหายไปอย่างเห็นได้ชัดและรวดเร็ว ตุบ !

  ขาของอเล็กซ์อ่อนแรงลง และเขาทรุดลงกับพื้นอย่างหมดเรี่ยวแรง

  “ไอ้โง่” เฟลิกซ์เยาะเย้ยพลางโยนเข็มฉีดยาลง “อเล็กซ์ สมองแกคงเต็มไปด้วยวุ้นแน่ๆ แกเชื่อคนอย่างฉันจริงๆ เหรอ? พระเจ้า คนเจ้าเล่ห์และฉลาดแกมโกงอย่างฉันยังไม่เชื่อตัวเองเลย แต่แกก็โง่พอที่จะเชื่อฉัน”

  เฟลิกซ์ส่ายหัวขณะพูด “เอาจริงๆ ฉันรู้สึกสงสารแก แกมัวแต่ครุ่นคิดถึงผู้หญิงคนหนึ่งอยู่นาน ฮ่า โลกนี้ผู้หญิงมีเหลือเฟือจริงๆ”

  “เพราะความรักของผู้ชายนั้นยิ่งใหญ่มาก ถ้าเขาเทความรักทั้งหมดให้คนๆ เดียว มันก็ไร้ประโยชน์ ไม่มีผู้หญิงคนไหนคู่ควรที่จะได้รับความรักทั้งหมดของผู้ชาย” เฟลิกซ์กล่าว “แต่แกมันโง่เง่าสิ้นดี เสียใจกับผู้หญิงที่ตายไปนานแล้ว”

  “แกโง่ขนาดนั้นเลยเหรอ?” เฟลิกซ์เยาะเย้ย “เอาจริงๆ ฉันอายที่จะเกี่ยวข้องกับแก แกไม่ใช่มนุษย์ แกเป็นพวกครึ่งมนุษย์ครึ่งสัตว์”

  “การพาแกมาที่ Area 51 เป็นความผิดพลาดตั้งแต่แรก ฮ่าๆ ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่าตัวเองทำอะไรผิด”

  ในที่สุดเฟลิกซ์ก็เอาชนะอเล็กซ์ได้ และเขายืนอยู่ข้างๆ อเล็กซ์ พร่ำบ่นไปเรื่อยๆ แต่หัวของอเล็กซ์ก้มต่ำ ราวกับเขาตายแล้ว

  “เฮ้ย แกตายแล้วเหรอ?” เฟลิกซ์ตบหัวอเล็กซ์เบา

  ๆ อเล็กซ์เงยหน้าขึ้น ดวงตาสงบนิ่ง ปราศจากความสิ้นหวัง

  ”ฮ่าๆ แบบนี้แหละดีแล้ว ถึงแม้ว่ายาพิษนี้จะถูกออกแบบมาเพื่อต่อต้านนายโดยเฉพาะ แต่ด้วยพละกำลังของนาย ฉันไม่คิดว่านายจะตายเร็วขนาดนั้นหรอก” เฟลิกซ์หัวเราะพลางส่ายหัว “นอกจากนี้ ฉันคิดว่านี่เป็นผลลัพธ์ที่ดีที่สุดสำหรับนายแล้ว”

  ”ฉันจะตายใช่ไหม?” อเล็กซ์ยิ้มอย่างอ่อนแรง

  ”ใช่ พี่ชาย นายจะตาย นายไม่ต้องสงสัยเลย สิ่งที่คนใน Area 51 พัฒนาขึ้นมาไม่เคยทำให้ผิดหวัง ยกเว้นก็แต่ไอ้ตัวประหลาดนั่น หมอศักดิ์สิทธิ์นั่นแหละ” เฟลิกซ์กล่าว

  ”ขอบคุณมาก” อเล็กซ์ยิ้ม

  ”อะไรนะ?” เฟลิกซ์คิดว่าเขาได้ยินผิด เขาจ้องมองอเล็กซ์ด้วยความประหลาดใจ “เพื่อน นายโอเคไหม? ฉันเกือบฆ่านายแล้วนายยังขอบคุณฉันอีก? ตรรกะแบบไหนกันเนี่ย?”

  ”เอาจริงๆ หลังจากมีชีวิตอยู่มานานขนาดนี้ ฉันเหนื่อยและอ่อนล้าแล้ว” อเล็กซ์หัวเราะเบาๆ “พวกเรามนุษย์หมาป่าแข็งแกร่งอย่างเหลือเชื่อ และมีอายุยืนยาวมาก ตั้งแต่สมัยโบราณจนถึงปัจจุบัน นอกจากจะถูกฆ่าโดยคนของพระสันตะปาปาแล้ว ไม่มีใครในพวกเราตายด้วยสาเหตุธรรมชาติเลย”

  “ผมไม่รู้ว่าผมจะตายเมื่อไหร่ ขอบคุณที่ให้โอกาสผมได้พบเธออย่างสงบ” อเล็กซ์ยิ้ม

  “ไอ้บ้า นี่มันอะไรกัน? อยากตายงั้นเหรอ?” เฟลิกซ์เกือบจะหัวเราะออกมา หมอนี่บ้าไปแล้วจริงๆ หรือไง?

  “เฟลิกซ์ ฉันสงสารนาย” อเล็กซ์พูดพลางจ้องมองเขา “ภายนอกดูเหมือนนายจะไม่สนใจอะไรเลย แต่ฉันรู้ว่าข้างในนายต้องทุกข์ทรมาน”

  “ฮ่าๆ คนที่ถูกใช้เป็นหนูทดลองในการวิจัย สูญเสียความสามารถบางอย่างไปในอุบัติเหตุ แต่เพื่อปกปิดข้อบกพร่องนี้ เขาจึงตามหาผู้หญิงไปเรื่อยๆ ต้องรู้สึกไม่มั่นใจในตัวเองขนาดไหนกัน?”

  “ไอ้สารเลว! ไอ้สารเลว!” เฟลิกซ์คำรามด้วยความโกรธ อเล็กซ์เปิดเผยอดีตของเขา มันเหมือนกับการเปลื้องผ้าเขาและทุบตีเขา

  ใช่ เขาเสียความสามารถบางอย่างไป และการที่เขาไล่ตามผู้หญิงอย่างไม่หยุดหย่อนนั้นก็เพื่อกลบเกลื่อนความเจ็บปวดจากการสูญเสียทางร่างกาย

  ผู้หญิงที่เขาตามหาล้วนสวยงาม แต่พวกเธอก็แค่เอนกายอยู่บนเตียงของเขา เขาทำได้เพียงเฝ้ามอง ทำอะไรไม่ได้เลย

  โศกนาฏกรรมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตก็คือสิ่งนี้เอง

  “สมิธสัญญากับนายว่าเขาจะรักษานายได้ไม่ใช่เหรอ?” อเล็กหัวเราะ “ตื่นได้แล้ว ฉันเคยโดนเขาหลอกมาก่อน ฉันรู้ว่าเขาเป็นแค่คนปากเสีย ถ้านายเชื่อเขา นั่นแหละคือจุดเริ่มต้นของความทุกข์ทรมานที่แท้จริงของนาย”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *