by 
การแข่งขันปรุงยาประจำสำนักเทพยา ซึ่งจัดขึ้นทุกห้าปี แม้จะจบไปแล้วสามวัน แต่ก็ยังคงสร้างความตื่นเต้นให้กับเหล่าศิษย์เป็นอย่างมาก
โดยเฉพาะอย่างยิ่งการปรากฏตัวอย่างกะทันหันของเจียงหยุน
ผู้ฝึกฝนที่ไม่ใช่สายยาจากสำนักภายนอก ได้จุดชนวนการทดสอบยาเม็ดสายฟ้าสิบเม็ด
ไม่เพียงแต่ทำให้การแข่งขันจบลงอย่างสมบูรณ์แบบเท่านั้น แต่ยังเอาชนะศิษย์สำนักเทพยาทั้งหมดและคว้าแชมป์ไปครอง
วีรกรรมของเขาจะกลายเป็นตำนานภายในสำนักเทพยา สืบต่อกันไปตลอดกาล
อย่างไรก็ตาม ทุกคน แม้แต่ผู้ที่มาจากสำนักภายนอกที่มาสังเกตการณ์ ก็ได้รับคำสั่งอย่างเคร่งครัดว่า
ทุกสิ่งทุกอย่างเกี่ยวกับเจียงหยุนจะต้องพูดคุยกันเฉพาะภายในสำนักของตนเท่านั้น ห้ามเปิดเผยให้โลกภายนอกรู้โดยเด็ดขาด
ใครก็ตามที่พบว่าเปิดเผยข้อมูลจะถูกริบระดับการฝึกฝน ถูกขับไล่ออกจากสำนัก
หรือแม้กระทั่งถูกประหารชีวิต!
ในขณะนี้ เจียงหยุนที่อยู่ในที่พักของผู้อาวุโสฮั่น ได้ลืมตาขึ้นหลังจากหมดสติไปสามวัน
เบื้องหน้าเขา ท่านผู้อาวุโสฮั่นกำลังจ้องมองยาเม็ดแก่นแท้สวรรค์ที่ท่านปรุงขึ้น พลางพยักหน้าซ้ำๆ ขณะมองดู เจียง
หยุนพูดขึ้นว่า “ท่านผู้อาวุโสฮั่น!”
ท่านผู้อาวุโสฮั่นซึ่งรู้ได้อย่างชัดเจนว่าเจียงหยุนตื่นขึ้นแล้ว จึงเยาะเย้ยว่า “เจ้าเด็กน้อย เจ้าช่างกล้าเหลือเกิน!”
”แต่เจ้าก็ทนทานอย่างเหลือเชื่อ สายฟ้าสิบลูกก็ฆ่าเจ้าไม่ได้!”
เจียงหยุนลุกขึ้นนั่งและตรวจสอบสภาพภายในของตนเองอย่างคร่าวๆ
เขาพบว่าไม่เพียงแต่บาดแผลของเขาจะหายดีแล้วเท่านั้น แต่พลังของกายสายฟ้าของเขาก็ถึงขีดสุดแล้วด้วย
เขาสามารถสร้างดินแดนศักดิ์สิทธิ์ได้ทุกเมื่อที่ต้องการ เจียงหยุนรู้ดีว่าสาเหตุที่บาดแผลของเขาหายเร็วเช่นนี้เป็นเพราะความช่วยเหลือของท่านผู้อาวุโสฮั่น ดังนั้นเขาจึงยิ้มและกล่าวว่า “ถ้าไม่มีท่านผู้อาวุโสฮั่นอยู่เคียงข้าง ข้าคงไม่กล้าเสี่ยงชีวิตเช่นนี้!”
แม้ว่าท่านผู้อาวุโสฮั่นจะรู้ว่านี่เป็นการประจบประแจงของเจียงหยุน แต่ท่านก็พอใจอย่างยิ่งและไม่สามารถกลั้นหัวเราะได้อีกต่อไป จึงหัวเราะและดุว่า “เจ้าเด็กเหลือขอ เจ้าพูดจาไพเราะเหลือเกิน! มาดูยาเม็ดแก่นแท้สวรรค์ที่เจ้าปรุงขึ้นมาสิ!”
เมื่อรับยาเม็ดแก่นแท้สวรรค์มาตรวจสอบอย่างคร่าวๆ เจียงหยุนก็อดไม่ได้ที่จะตกตะลึงและกล่าวว่า “ระดับสาม?”
”ใช่ ระดับสาม!”
ท่านผู้อาวุโสฮั่นพยักหน้าและกล่าวว่า “เจ้าสามารถยกระดับยาเม็ดนี้ขึ้นไปอีกระดับได้ ไม่น่าแปลกใจเลยที่มันเป็นยาเม็ดสายฟ้าสิบเม็ด!”
เจียงหยุนถามด้วยความสับสน “แต่ทำไมมันถึงเป็นระดับสามล่ะ?”
“ท่านมาถามข้าหรือ? ข้าจะไปถามใครได้?”
ท่านผู้อาวุโสฮั่นกางมือออกและกล่าวว่า “ในความคิดของข้า มันเป็นเพราะเจ้าได้กระตุ้นสรรพคุณทางยาของสมุนไพรทั้งหมดในระยะแรก แล้วจึงเพิ่มรูปแบบการปรุงยาเข้าไปในภายหลัง ซึ่งนำไปสู่ผลลัพธ์นี้”
“ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม ชื่อของเจ้าและยาเม็ดแก่นแท้แห่งสวรรค์นี้ก็เพียงพอที่จะจารึกไว้ในประวัติศาสตร์แล้ว!”
เจียงหยุนยังคงถามด้วยความงุนงง “แต่…นี่เป็นไปไม่ได้!” “
ระดับของยาเม็ดสามารถปรับปรุงได้ แต่ระดับต่างๆ นั้นถูกกำหนดไว้แล้ว มันกลายเป็นกฎที่ตายตัวแล้ว จะปรับปรุงได้อย่างไร?”
ท่านผู้อาวุโสฮั่นกล่าวด้วยรอยยิ้ม “กฎส่วนใหญ่ถูกกำหนดโดยมนุษย์”
“ในเมื่อมีคนกำหนดได้ ก็ย่อมมีคนฝ่าฝืนได้ เจ้าควรเข้าใจเรื่องนี้ดีกว่าใครๆ
ระดับการฝึกฝนของเจ้าได้ฝ่าฝืนกฎของ ‘เก้าคือที่สุด’ ไปแล้ว!”
“ถึงแม้ข้าจะไม่รู้ว่าทำไมยาเม็ดของคุณถึงเลื่อนจากเกรดสองเป็นเกรดสามได้ แต่ข้าสามารถยกคำพูดจากปรมาจารย์ผู้ก่อตั้งสำนักเทพยาของข้ามาให้คุณได้” “
ท่านกล่าวว่านักปรุงยาที่แท้จริงสามารถเปลี่ยนของเน่าเสียให้กลายเป็นของวิเศษได้!”
“กล่าวโดยสรุป ใครๆ ก็สามารถปรุงยาที่ดีได้โดยใช้หม้อที่ดีและสมุนไพรที่ดี”
“แต่การปรุงยาที่ดีโดยใช้หม้อธรรมดาและสมุนไพรธรรมดา—นั่นคือจุดสูงสุดของวิถีแห่งการแพทย์!”
“เห็นได้ชัดว่าคุณยังไม่ถึงขั้นนั้น แต่คุณก็อย่างน้อยก็แตะถึงขีดจำกัดแล้ว เหนือกว่านักปรุงยาคนอื่นๆ มากมาย!”
เปลี่ยนของเน่าเสียให้กลายเป็นของวิเศษ!
เจียงหยุนพึมพำคำหกคำนี้ซ้ำๆ พลางนึกถึงครั้งแรกที่เขาได้เห็นการปรุงยาของปู่ของเขา
ตอนนั้นเขาเห็นปู่ของเขาใช้หม้อหินบดและต้มรากไม้ธรรมดาๆ ที่ไม่มีอะไรพิเศษ เปลี่ยนพวกมันให้กลายเป็นยาเม็ด
คิดดูแล้ว นั่นไม่ใช่การเปลี่ยนสิ่งเน่าเสียให้กลายเป็นสิ่งมหัศจรรย์หรอกหรือ?
”เอาล่ะ เจ้าไม่ต้องคิดมากเรื่องพวกนี้อีกแล้ว!”
”ในเมื่อนี่คือเส้นทางการแพทย์ที่เจ้าเลือกแล้ว ก็จงทำตามความคิด ความตั้งใจ ความเพียรพยายาม และเดินหน้าต่อไปบนเส้นทางนี้”
”สักวันหนึ่ง เจ้าจะเข้าใจทุกอย่าง!”
เมื่อได้ยินคำพูดของผู้อาวุโสฮั่น เจียงหยุนก็ลุกขึ้นยืน ประสานมือคารวะ และกล่าวว่า “ขอบคุณสำหรับคำสอนของท่านผู้อาวุโส ข้าจะจดจำไว้!”
ผู้อาวุโสฮั่นเริ่มชื่นชอบเจียงหยุนมากขึ้นเรื่อยๆ และลังเลอยู่ตลอดว่าจะทดสอบดูว่าอีกฝ่ายเต็มใจที่จะเป็นศิษย์ของตนหรือไม่
อย่างไรก็ตาม หลังจากยืนตัวตรงแล้ว เจียงหยุนก็พูดขึ้นอีกครั้ง “ผู้อาวุโสฮั่น ข้าจำได้ว่าก่อนที่ข้าจะหมดสติ ท่านเหมือนจะบอกว่าข้าจะเป็นที่หนึ่งในการแข่งขันนี้?”
”ใช่!”
ท่านผู้อาวุโสฮั่นรู้ดีว่าเจียงหยุนกำลังจะพูดอะไร จึงพูดตรงๆ ว่า “ข้าคงไม่กล้าพูดว่าฝีมือปรุงยาของข้านั้นสูงส่งเป็นพิเศษ แต่ข้าก็เป็นเพียงนักปรุงยาขั้นที่แปด ท่านสามารถขอให้ข้าช่วยปรุงยาให้ท่านได้!”
“แน่นอน หากท่านไม่ไว้ใจข้า ท่านก็สามารถขอให้นักปรุงยาคนอื่นๆ ในสำนักเทพแห่งยาของข้าช่วยปรุงยาให้ท่านได้เช่นกัน!”
เจียงหยุนดีใจมากเมื่อได้ยินเช่นนั้น
แม้ว่าเขาจะเดาได้อยู่แล้วว่าฝีมือปรุงยาของท่านผู้อาวุโสฮั่นนั้นยอดเยี่ยม แต่เขาก็ไม่คาดคิดว่าท่านผู้อาวุโสฮั่นจะเป็นนักปรุงยาขั้นที่แปดจริงๆ
ส่วนนักปรุงยาขั้นที่เก้า เขารู้ว่าไม่มีอยู่จริงในอาณาจักรภูเขาและทะเลเลย
ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ก็ไม่จำเป็นต้องไปหานักปรุงยาคนอื่นๆ
เจียงหยุนรีบพูดว่า “เช่นนั้น โปรดเถิด ท่านผู้อาวุโส ช่วยข้าปรุงยาแก้พิษให้หน่อย”
ผู้อาวุโสฮั่นพยักหน้าและกล่าวว่า “ข้าเคยได้ยินเซียวเจิ้งพูดถึงเรื่องนี้มาก่อนแล้ว เจ้ามีเลือดพิษของพี่ชายติดตัวอยู่สักหยดไหม? ขอข้าดูหน่อย!”
“ครับ!”
เจียงหยุนหยิบขวดหยกที่บรรจุเลือดของพี่ชายคนที่สามออกมาและยื่นให้ผู้อาวุโสฮั่น
ผู้อาวุโสฮั่นเปิดขวดทันที กลิ่นฉุนพุ่งออกมาเมื่อเขาเห็นเลือดหยดในขวด
จากนั้นผู้อาวุโสฮั่นหลับตาลง ใช้สัมผัสศักดิ์สิทธิ์แยกแยะพิษในเลือดอย่างระมัดระวัง
เจียงหยุนไม่กล้าแม้แต่จะหายใจ ดวงตาของเขาจ้องไปที่ใบหน้าของผู้อาวุโสฮั่น รออย่างกระวนกระวายอยู่ข้างๆ
หลังจากนั้นไม่นาน ผู้อาวุโสฮั่นก็ลืมตาขึ้นและกล่าวว่า “มันคือพิษวิญญาณอีกภพภูมิของคุกวิญญาณนรกจริงๆ!”
เมื่อได้ยินผู้อาวุโสฮั่นประกาศชื่อพิษ เจียงหยุนก็ดีใจเป็นอย่างมาก
อย่างไรก็ตาม ประโยคถัดไปของผู้อาวุโสฮั่นทำให้เขาตกตะลึงทันที
“ข้าก็รักษาพิษนี้ไม่ได้เหมือนกัน!”
“อะไรนะ!”
เจียงหยุนใช้เวลานานกว่าจะตั้งสติได้ จ้องมองผู้อาวุโสฮั่นอย่างว่างเปล่า “ท่านผู้อาวุโสก็รักษาไม่ได้ด้วยหรือ?”
ท่านผู้อาวุโสฮั่นพยักหน้า “ถ้าพิษนี้มีแต่พิษจากพืชหรือสัตว์ธรรมดาก็คงเป็นอีกเรื่องหนึ่ง แต่พิษนี้ยังมีพิษวิญญาณด้วย”
“ฉะนั้น ไม่เพียงแต่ข้าจะรักษาไม่ได้เท่านั้น แม้แต่นรกก็คงไม่มีสารแก้พิษ”
“พิษวิญญาณ?”
เจียงหยุนนึกขึ้นได้ว่าเขายังเคยพบสารลึกลับบางอย่างในพิษนี้ที่เขาไม่เคยเข้าใจมาก่อน
ตอนนี้หลังจากที่ท่านผู้อาวุโสฮั่นอธิบาย เขาก็เข้าใจทันทีว่าสิ่งนี้ต้องเป็นพิษวิญญาณ!
ท่านผู้อาวุโสฮั่นอธิบายว่า “ทุกสิ่งมีวิญญาณ และแม้หลังจากความตาย ส่วนหนึ่งของวิญญาณก็ยังคงอยู่ เรียกว่าวิญญาณ มันจะเข้าไปในอีกโลกหนึ่ง กลายร่างเป็นผี แล้วก็เกิดใหม่”
“คุกผีเซินหลัวประกอบด้วยผี ดังนั้นพิษของมันจึงมีพิษวิญญาณ”
“เช่นนั้นแล้ว ไม่มีวิธีรักษาพิษนี้เลยหรือ?”
เสียงของเจียงหยุนสั่นเครือขณะถามคำถามนี้ เพราะถ้าพิษนี้รักษาไม่ได้ นั่นหมายความว่าพี่ชายคนที่สามของเขาจะต้องตาย!
ท่านผู้อาวุโสฮันแสร้งทำเป็นครุ่นคิดและกล่าวว่า “คงพูดไม่ได้ว่าไม่มีวิธีรักษา ตอนนี้ดูเหมือนจะมีอย่างน้อยสามวิธี!”